Özür dilerim; Buluşacağımız günü sabırsızlıkla beklediğim için. Özür dilerim; Buluştuğumuzda gözlerinin içine bakarken heyecandan saçmaladığım için. Özür dilerim; Elini tutmaya çalışırken 2 kere düşündüğüm için, incinirsin diye. Özür dilerim; Seni öpmeye kıyamadığım için. Özür dilerim; Diğerleri gibi gece başımı yastığa koyduğumda senle yatma hayalleri kurmadığım için. Özür dilerim; Sana sarıldığımda gözlerimi kapatıp hiç ayrılmamanın hayallerini kurduğum için. Özür dilerim; Seni yanımdayken dahi özlediğim için Özür dilerim işte ADAM GİBİ SEVDİĞİM İÇİN. Ama duuuur! Affetme. Şimdi sen özür dile; Başka bedenlere anlık zevk olduğun için Şimdi sen özür dile; Gözlerime bakıp ‘yalandanda olsa’ seni seviyorum dediğin için Şimdi sen özür dile; Tutamadığım o el ile başka tenlere dokunduğun için Şimdi sen özür dile; Yanımdayken bile başkalarını düşündüğün için Şimdi sen özür dile; Başkasıyla yatma hayalleri kurmayı bırak, başkalarına ait olduğun için. Şimdi sen özür dile; Adam gibi sevmeyi bırak, ADAM DAHİ OLAMADIĞIN İÇİN Ama duuur! Özür dileme. Affetmek büyüklükse siktir et küçük ben olayım AFFETMEYECEĞİM.
ingilizce sinavinda 40 sorudan 37dogru 3yanlıs cıkarmıstım o aklıma geldi lanet olsun .
???
eger sanaa dans edelim deseydim koşarmıydın? aasla geriye bakammk üzere aglarmıydın? eger benm agladıgımı görseydin ve bu gece ruhumu korurmuydn? titreymiydn eger duduklarına dokunsaydım gülermiydin? lütfen bunu bana söyle ölürmüydn asık oldugun kişi için. bu gece beni kollarına al. nefesimi alabilirsin her zamn benm olacagına dair yemin edermiydin? ya da yalan mı söylerdin:? sadece sana sarılmak istiyorum
Küçükken zıpladığımda bulutlara değebileceğimi sanardım.
Onlar bir kaç zıplayış uzağımdaydı ve benimdi. Belki dokunamıyordum daha ama onlar benimdi ve yumuşacıklardı.
Az zıpladığım için yetişemiyordum ben. Büyüsem dokunurdum. Onlar da dokunmam için oradaydılar.
“Yetişeceğim” derdim. “Yetişeceğim ama şimdi olmuyor çünkü küçüğüm”.
Zaman geçti. Ben büyüdüm. Onlar daha çok uzaklaştı.
Ama hala kusursuzdular.Artık onlara dokunamayacağımı biliyordum ama hep kusursuzdular.
Zaman beni biraz daha büyüttü.Artık asıl hayal kırıklığının ne olduğunu öğrenmemi istiyordu.
Ve hayatıma sen girdin.
Ben bulutları unuttum. Sana uzanıyordum artık. Sana dokunmalıydım. Kusursuz olan sendin, hiçbir şeyin önemi yoktu.
Dokunmalıydım. Yalnızca sana dokunursam kendimi iyi hissedecektim. Ben sana uzandıkça sen daha çok uzaklaşıyordun. Tıpkı bulutlar gibi.
Ama farklıydı. Bulutlar bana yalan söylememişlerdi, onlar beni kandırmamışlardı hiç.
Sen uzaklaştın, sonunda kayboldun. Sana ulaşamadıkça minik damlalar akıyordu göz pınarlarımdan. Yanaklarımdan süzülüp yere düşüyordu her biri. Kimi zaman da yastığım ıslanıyordu.
Ben ağlıyordum; sen gelmiyordun.
Ben çok ağlıyordum; ağlarken adını mırıldansam da sen duymuyordun.
Ben daha çok ağlıyordum; yağmur yağıyordu. Bulutlar eşlik ediyordu bana. Bulutlar beni hiç unutmamıştı. Üzüntüme ortak olmaya çalışırken bir yandan gizliyorlardı gözyaşlarımı onlar..
Artık ne bulutlara değebileceğimi düşünüyorum ne de sana dokunmak istiyorum. Senin bir önemin yok.
Peki ya bulutlar mı?
Onları seviyorum. Onlar hala benim.
Hala kusursuzlar..
